‘De kracht van de intensive care’

Intensive care (ic)-geneeskunde is gericht op patiënten die gespecialiseerde behandeling en bewaking nodig hebben en eventueel overname van vitale lichaamsfuncties. De kennis en vaardigheden waarover de anesthesioloog beschikt voor de perioperatieve zorg zijn ook relevant voor de ernstig zieke patiënt buiten de operatiekamer. Andersom is de ic-expertise ook van toegevoegde waarde in de perioperatieve zorg. Anesthesioloog-intensivisten kunnen de perioperatieve zorg en de ic combineren. Dit zorgt voor kruisbestuiving op beide gebieden.

Bron: Medisch Contact - Thema Anesthesiologie

Multidisciplinair karakter

Een groot deel van de IC-patiënten komt na een operatie op de IC terecht. Hierdoor is de IC van oorsprong een anesthesiologische aangelegenheid. Maar patiënten komen deels ook via andere afdelingen binnen. Vanuit de bijbehorende specialismen is zo in de loop der tijd ook belangstelling voor de IC ontstaan. Tegenwoordig hebben intensivisten verschillende basisspecialismen. Grofweg is 45 procent anesthesioloog-intensivist en 45 procent internist-intensivisten. De overige intensivisten, circa 10 procent, bestaan uit cardiologen, neurologen, longartsen, chirurgen en neurochirurgen. De IC-geneeskunde heeft daarmee een multidisciplinair karakter en dat is van grote meerwaarde voor de patiënt. Bram Heijnen, anesthesioloog-intensivist in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein en voormalig voorzitter van de sectie intensive care NVA: ‘Het is de kracht van de IC dat er mensen samenwerken die zowel beschikken over de echt specifieke kennis van hun basisvakgebied als over de IC. Daardoor kun je optimale zorg voor de IC-patiënt leveren.’

Continuïteit van zorg

De IC staat niet op zichzelf. Het is maar een stukje van het zorgpad dat de patiënt doorloopt, er is altijd iets daarvoor en daarna: patiënten gaan naar een verpleegafdeling, krijgen thuiszorg, gaan naar een verpleeghuis of revalidatiecentrum of krijgen begeleiding en behandeling van eerstelijnsprofessionals zoals huisartsen, bedrijfsartsen en paramedici. Heijnen: ‘Ik denk dat de intensivist zich niet moet beperken tot alleen de intensive care. De IC is veel breder dan de zorg tot aan de overplaatsing naar de afdeling. Nazorg en vroege herkenning op de afdeling, bij deze per definitie kwetsbare patiënten, kunnen voorkomen dat de patiënt opnieuw moet worden opgenomen. Voor de continuïteit van zorg is daarom contact houden met iedereen in de keten belangrijk. Beslissingen nemen gaat beter als je daar ook andere zorgprofessionals bij betrekt. In ons ziekenhuis zetten we Consult IC-verpleegkundigen in om patiënten ook na de IC-opname te begeleiden. Daarnaast zijn er drie internisten die superviseren op afdelingen waar ook post-IC-patiënten liggen. Als groep hebben we dus zicht op wat er in het ziekenhuis met deze patiënten gebeurt.

Extremen

Dat de IC-geneeskunde een integraal onderdeel is van de anesthesiologie is voor veel aanstaande collegae een reden om voor de anesthesiologie te kiezen. ‘Als je anesthesioloog wilt worden, heb je al interesse in het basale functioneren van het menselijk lichaam. Op de IC zie je de extremen, dat maakt het zo boeiend. Zelf ervaar ik mijn werk ook echt als een cadeau: elke dag mag ik over complexe problemen nadenken en daar een oplossing voor proberen te vinden. Ik heb de meest afwisselende baan ter wereld, geen dag is hetzelfde’, aldus Heijnen.

 

Uit: Medisch Contact - Thema Anesthesiologie
Tekst: Sandra Gijtenbeek, NVA