Het gebruik van opioïden in Nederland is de afgelopen jaren fors toegenomen. Tot en met 2017 is het voorschrijven van opioïden in Nederland fors toegenomen. In 2017 ontvingen 1.010.474 mensen een of meer recepten voor een opioïde pijnstiller.[1, 2] Ook het aantal opioïd-gerelateerde ziekenhuisopnames verdrievoudigde.[2] Sinds 2022 is er een daling het gebruik van zwakwerkende opioïden, maar het gebruik van sterkwerkende opioïden blijft hoog.[1]
Hoewel dit niet te vergelijken is met de crisis die momenteel in de VS speelt,[3] zijn er zowel onder patiënten als zorgverleners in Nederland bedenkingen ontstaan omtrent het voorschrijven en langdurig gebruik van opioïden.
Deze regionale afspraken hebben als doel een adequate perioperatieve pijnbehandeling te verzorgen en het onnodig gebruik van opioïden te beperken en gaan uit van de vigerende, landelijke richtlijnen. Hierbij wordt uitgegaan van de patiënt in zijn totaliteit. Daarnaast is het doel om aan de verschillende zorgverleners handvatten te bieden hoe met bijzondere situaties om te kunnen gaan.
Een regionaal overleg heeft als doel het maken van (samenwerkings)afspraken en het afstemmen van protocollen. Waar de tweede lijn de lijnen uitzet, moet de eerste lijn te alle tijden met een zorgverlener uit de tweede lijn overleg kunnen plegen voor advies of het overleggen van problemen in de praktijk.