Tijdens de A-dagen 2026 gaan vooraanstaande anesthesiologen met elkaar in debat over drie thema’s die het vak raken in de kern: opleiden, perioperatieve geneeskunde en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Verwacht een levendige Lagerhuissetting met scherpe stellingen, duidelijke standpunten en ruimte voor reflectie.
Drie stellingen, twee kampen, één doel: het vak vooruitbrengen. Laat je prikkelen, denk mee en ervaar hoe argumenten botsen en inzichten ontstaan. Mis dit dynamische debat niet!
Panelleden
Elise Sarton (Amsterdam UMC)
Heleen Blusse van Oud-Alblas (St. Antonius Ziekenhuis)
Hendrik Helmerhorst (LUMC)
Jelmer Bergsma (IJsselland Ziekenhuis)
Dirk Bosch (UMCG)
Rianne Dolmans (Erasmus MC)
Opleiden tot anesthesioloog vraagt om meer dan alleen kennisoverdracht en vaardigheidstraining. Een cruciale factor is het omgaan met onzekerheid en complexiteit in de klinische praktijk. Opleiders spelen daarin een sturende rol: zij moeten situaties selecteren en structureren waarin de aios buiten de comfortzone komt en gedwongen wordt tot klinisch redeneren, prioriteren en beslissen. Dit staat soms op gespannen voet met het principe van aios-autonomie: de mogelijkheid om het eigen leerpad vorm te geven, in eigen tempo en met eigen accenten.
De rol van de anesthesioloog is traditioneel sterk verbonden met de operatiekamer. We zijn expert in anesthesie, monitoring en intra-operatieve stabiliteit. Maar de vraag is of die focus nog volstaat. Complicaties en herstelproblemen ontstaan vaak buiten de OK: in de voorbereiding, door onvoldoende optimalisatie, of postoperatief, door gemiste signalen of gebrek aan coördinatie. Juist in die perioperatieve fases ligt een groot deel van de kans om uitkomsten te verbeteren.
De afgelopen jaren zijn innovaties in de perioperatieve zorg vaak gericht op meer: meer monitoring, nieuwe biomarkers, complexere interventies. Tegelijkertijd groeit het besef dat niet elke toevoeging leidt tot betere uitkomsten, en dat overbehandeling, overdiagnostiek en onnodige zorg de patiënt zelfs kunnen schaden. Moeten anesthesiologen daarom niet inzetten op deimplementatie: stoppen met zorg die weinig toevoegt of zelfs belastend is.